Hans Kodde

Architekt z duszą, własnym stylem i spokojną odwagą

Wchodząc po schodach historycznej kamienicy nad kanałami Amsterdamu, gdzie znajduje się pracownia Kodde Architects, od razu czuć, że to nie jest zwykłe biuro architektoniczne. Szmer wody na zewnątrz, skrzypienie starych podłóg oraz miękkie północne światło padające na szkice i modele wypełniają wnętrze ciepłem i człowieczeństwem. Dokładnie takie są projekty Hansa.

Historia Hansa zaczęła się na początku lat dziewięćdziesiątych w Akademii Architektury w Delft. Młody, ciekawy świata, zawsze szkicujący, nieustannie poszukujący. W 1996 roku założył Kodde Architects – bez wielkich deklaracji czy ostrej ambicji, z prostą intencją tworzenia rzeczy właściwych i ponadczasowych.

Zaufany, kreatywny partner dla nabywców luksusowych domów Baerz & Co

Wielu klientów, którzy kupują domy za pośrednictwem Baerz & Co, prędzej czy później trafia do Hansa. Niektórzy niepewni, inni pełni wielkich marzeń. Hans przede wszystkim słucha – i to chyba jego największy talent. Wsłuchuje się nie tylko w to, co mówią klienci, ale i w ukryte intencje, wątpliwości i niewypowiedziane wizje.

Z wrażliwością podnosi pomysły, formuje je i oddaje w postaci czegoś ponadczasowego. Klienci najczęściej powtarzają: "Natychmiast nas zrozumiał. Współpraca była bardzo przyjemna. A efekt sprawia wrażenie, jakby był zawsze dla nas stworzony."

Gdzie historia spotyka się z innowacją w harmonii

Niezależnie od tego, czy to renowacja, czy nowa inwestycja – Hans z łatwością porusza się między obiema sferami. Ma głęboką więź z dziedzictwem i równie silną potrzebę innowacji. Dla niego to nie są przeciwieństwa, lecz dopełnienia.

Często powtarza: "Kiedy pozwalasz, by stare i nowe się uzupełniały, powstaje ponadczasowy spokój. Dom, który oddycha."

Jego styl

Szkło, które wpuszcza światło niczym woda między palcami; stal, która wyznacza przestrzeń, nie zamykając jej; drewno, które ociepla ciszę.

Minimalizm Hansa nie jest chłodny, lecz klarowny, nie pusty, lecz niezbędny. Jego praca tworzy przestrzeń nie tylko do życia, lecz także do oddechu i refleksji.

Skupiony na człowieku z natury

Hans często powtarza, że jedynie dziesięć procent architektury to faktyczne projektowanie. Reszta to rozmowa, intuicja, koordynacja oraz ciągły dialog między ludźmi i ideami. Dla niego współpraca nie jest koniecznością, ale sercem fachu.

W świecie, gdzie design staje się coraz bardziej ludzki, Hans wierzy, że architektura powinna oddawać szacunek godności w równym stopniu, co funkcjonalności. Mówi: "Nasze otoczenie mówi, kim jesteśmy. Pokoje, w których żyjemy, miejsca nauki, systemy znane z obserwacji rodziców – one kształtują naszą tożsamość. Stajemy się odbiciem przestrzeni, które nas otulają."

Wystarczy spędzić z nim chwilę, by zrozumieć, że Hans nie projektuje tylko domów, lecz miejsca, gdzie ludzie po cichu odnajdują swój dom.